เทพศิรินทร์

DSA Events
SUN
SAT
1
2
3
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
หน้าแรก
ประวัติสมาคมนักเรียนเก่า
ทำเนียบนายกสมาคม
คณะกรรมการสมาคม
ชมรมครูเก่าเทพศิรินทร์
หอเกียรติยศนักเรียนเก่า
บทความจากนักเรียนเก่า
การสนับสนุนโรงเรียน
ตารางเทียบรุ่น
อัลบั้มรูป
อัลบั้มวีดีโอ
เพลงเทพศิรินทร์
เทพศิรินทร์ network
แฟ้มจดหมายข่าว
สมาชิกเว็บฯ ของแต่ละรุ่น
สมัครสมาชิกสมาคมฯ
ติดต่อเรา

โรงเรียนเทพศิรินทร์
Green-Yellow Pages
เว็บบอร์ด

Social Network

facebook twitter youtube


จำนวนครั้งเข้าชม

DSA98 (178)
DSA104 (146)
DSA97 (86)
DSA105 (50)
DSA100 (49)
DSA109 (45)
DSA102 (44)
DSA101 (42)
DSA110 (41)
DSA99 (37)

จำนวนสมาชิกทั้งหมด 1284
จำนวนนักเรียนเก่าทั้งหมด 46719






อาจารย์ท่านเกิดใน วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๒๓ ชีวิตของท่านนี้เกิดมาเพื่อเป็นครูโดยแท้ ท่านเริ่มเป็นครู ผู้ช่วยที่โรงเรียนวัดจักรวรรดิ เมื่ออายุย่างเข้า๑๘ปี (พ.ศ.๒๔๔๐) ชีวิตของท่านส่วนใหญ่อยู่กับการอบรมสั่งสอน นักเรียนให้เป็นพลเมืองดีของชาติ ความดีของท่านยังคงซาบซึ้งอยู่ในวิญญาณของญาติมิตร และศิษยานุศิษย์ ทั้งปวง โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาวเทพศิรินทร์บรรดาลูกแม่รำเพยทั้งหลาย

อาจารย์ท่านนี้ได้ศึกษาหนังสือไทยและบาลี ที่วัดจักรวรรดิราชาวาสประมาณปีเศษ ก็ได้มาเรียนต่อหนังสือไทย ที่โรงเรียนหลวงซึ่งตามบันทึกของท่านว่าเป็นโรงเรียนเทพศิรินทร์นั่นเองชีวิตของท่านตั้งเข็มไว้คือการเป็นครู

ก่อนที่ท่านจะเข้ามารับตำแหน่งอาจารย์ในโรงเรียนเทพศิรินทร์ได้ผ่านชีวิตครู และเจ้าหน้าที่การศึกษาติดต่อ กันมิได้ขาดตอนและขณะเข้าดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์นั้น ตึกแม้นนฤมิตรเพิ่งจะสร้าง เสร็จใหม่ๆ สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุขเจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดชได้ทรง เรียกตัวให้ไปสอนพิเศษพระโอรส และ พระธิดาสองพระองค์ คือ พระองค์เจ้าชายศิริวงศ์วัฒนเดช และพระองค์ เจ้าหญิงเฉลิมเขตรมงคล อาจารย์ท่านนี้ก็ได้รับพระอนุญาตให้อยู่ในวังบูรพาภิรมย์เลยทีเดียวและได้รับใช้ใกล้ ชิดเจ้านายโดยตลอดมาอีกหลายพระองค์ มีความสามารถในการอบรมกุลบุตรกุลธิดาต่างๆ นับตั้งแต่คนธรรมดา สามัญจนถึงลุกเจ้านายเป็นที่รู้เห็นประจักษ์แจ้งทำให้โรงเรียนเทพศิรินทร์มีชื่อเสียงที่ดี การสอนพิเศษอบรม ลูกเจ้านายยังปฎิบัติตลอดมา แม้ในระยะหลังพระวิมาดาเธอกรมพระสุทธาสินีนาฏฯ ก็ยังโปรดให้ไปสอนพระ นัดดา๓ พระองค์คือ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร และ พระองค์ เจ้าอนุสรมงคลการ ซึ่งเป็นพระโอรสใน พระองค์เจ้าหญิงเฉลิมเขตรมงคล ศิษย์เดิมของท่าน

อาจารย์ท่านนี้รับตำแหน่งอาจารย์ผู้ปกครองโรงเรียนเทพศิรินทร์เมื่อ วันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๔๕๐ และได้ ดำรงตำแหน่งนี้ตลอดมาจนถึง วันที่ ๖ กรกฏาคม พ.ศ.๒๔๗๕ ท่านอยู่ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์รวมเวลานาน ถึง ๒๙ ปี และ ผลิตชาวเทพศิรินทร์ออกมาสู่โลกภายนอกเป็นจำนวนพันๆคน ชาวเทพศิรินทร์ไม่เคยลืมท่าน ท่านอาจารย์ท่านนี้มักจะถือไม้ตะพดหัวเลี่ยมเงินขนาดเขื่องสวมหมวกกะโล่สีขาว นุ่งผ้าพื้นสีน้ำเงินแก่ เดิน ท่องอยู่บริเวณรอบๆสนามฟุตบอลของโรงเรียนซึ่งรายล้อมไปด้วยต้นมะฮอกกะนี ตอนหยุดพักเพลมักจะเข้า ไปสนทนากับศิษย์ตัวเล็กๆ ซึ่งชอบวิ่งเล่นกันอยู่ในสนามบ้าง นั่งอยู่ใต้ร่มเงาของต้นมะฮอกกะนี และ ต้นมะ ขามบ้าง บางครั้งและบ่อยๆครั้ง ท่านจะค่อยๆด้อมเข้าไปทางห้องยิมและห้องส้วม เพื่อจับนักเรียนที่มั่วสุมแอบ สูบบุหรี่ ท่านไม่เคยเก็บตัวอยู่ในห้องทำงานเลยในขณะหยุดพักกลางวัน ท่านใช้เวลาทุกขณะลมหายใจคลุก เคล้าอยู่กับเด็กนักเรียน ในวันเสาร์ท่านขึ้นเวทีห้องโถงใหญ่ นักเรียนรุ่นใหญ่รุ่นน้อยที่ยืนเข้าแถวตามลำ ดับชั้นก็มักจะถอนหายใจใหญ่เป็นส่วนมาก เพราะทราบดีแล้วว่าจะต้องได้รับการฟัง "เทศน์" จากท่านอย่าง น้อยก็เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง หรือมากกว่านั้น ซึ่งนานจนทำให้เมื่อยและทุรนทุรายเป็นห่วงถึงการเล่นกีฬาภาย ในสนามและโรงยิม "เทศน์" ของท่านซึ่งกินเวลายาวนานนั้น สมัยเมื่อเป็นนักเรียนก็เป็นเพียงแต่ผ่านๆหูไป พอจำได้เท่านั้น แต่เมื่อออกจากโรงเรียนและเติบโตแล้ว ย่อมสำนึกได้ดีว่า "เทศน์" ของท่านมีคุณ และเป็น พระคุณแก่บรรดาศิษย์ยากที่จะประมาณได้

ที่จริงเจ้าคุณจรัลฯ ท่านไม่นิยมภาษาอังกฤษ แต่ท่านจะใช้ภาษาอังกฤษเพียง ๒คำ ที่นักเรียนสมัยนั้นประพฤติ ปฎิบัติกันมาด้วยดีตลอดมาจนบัดนี้ คำแรกคือ Back Bite ซึ่งคงจะแปลแล้วเข้าใจกันทุกคน เพราะท่าน นั้นปรารถนาจะเห็นนักเรียนเทพศิรินทร์ทุกคนมีน้ำใจเป็นนักกีฬา ไม่ทำร้ายคนข้างหลัง เป็นเวลาอันยาวนาน แล้วที่นักเรียนเทพศิรินทร์รู้จักคำนี้ และนักเรียนเทพศิรินทร์ ลูกศิษย์ของท่านเจ้าคุณจรัลชวนะเพททุกคนที่ได้ รับคำสั่งสอนอบรมให้เข้าใจคำว่า Back Bite แล้วเราจะไม่ทำร้ายคนข้างหลังแน่นอน

อีกคำนึงที่ท่านอาจารย์ผู้ปกครองท่านนี้ถนัดนักก็ได้แก่ Esprit De Corps (เอส-ปรี-เดอ-คอ) เป็นคำเตือน ใจนักเรียนเทพศิรินทร์ให้รู้จักรักพวกพ้อง รักหมู่คณะอย่าแตกแยกกัน คำภาษาต่างประเทศคำนี้ ใช้อบรมนักเรียน เทพศิรินทร์ ระหว่างปี พ.ศ.๒๔๖๘ - พ.ศ.๒๔๗๕

และอีกคำนึงที่นักเรียนเทพศิรินทร์ทุกคนทุกรุ่นจะลืมเสียไม่ได้ก็คือ นสิยา โลก วฑฒโน ไม่ควรเป็นคนรกโลก ซึ่งสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ ได้มอบให้แก่โรงเรียนเมื่อปี พ.ศ.๒๔๖๖ คติพจน์นี้ท่านเจ้าคุณจรัลชวนะเพท เป็นผู้นำ มาอบรมนักเรียนเทพศิรินทร์ในสมัยซึ่งท่านดำรงตำแหน่งอยู่ และคติพจน์นี้ก็ซาบซึ้งฝังแน่นในชาวเทพศิรินทร์ทุกคน

อาจารย์ท่านถือเป็นหนึ่งในเพชรน้ำเอกมีค่าล้ำเลิศประดับไว้กับเทพศิรินทร์ และ พิจารณาให้ลึกซึ้งลงไปอีก ก็จะพบว่าอาจารย์ท่านเปรียบเสมือนเพลงอโหกุมารบทสุดท้าย ท่านเป็นทั้งตัวโน๊ตและเนื้อร้อง เพราะท่าน ได้ทุ่มเทกำลังกายกำลังใจทำให้ชื่อเสียงของเทพศิรินทร์ดังกระฉ่อนอยู่ตราบเท่าทุกวันนี้

ลงชื่อเข้าใช้

Username
Password
ลืมรหัสผ่าน ?
สมัครสมาชิกเว็บไซต์